Gepost op

Mmm-maandag: recept (gezondere) kipnuggets

Bijna alle kinderen lusten ze: kipnuggets. Ik zeg met nadruk bijna alle, want mijn meiden, zeker Renske, zijn aparte eters. Ze vinden de meest rare combinaties lekker, maar de normale kost noemen ze ‘jakkes’. Toch zijn deze kipnuggets wel een succes bij ze. Het fijne aan dit recept is dat de kipnuggets een stuk minder vet zijn dan de kipnuggets uit de winkel en persoonlijk vind ik ze ook nog beter smaken.

Ingrediënten voor 4 tot 6 personen

  • Kipfilet (een normale portie per persoon)
  • Yoghurt of slagroom
  • Cornflakes
  • Peper en zout

 

 

 

Snijd de kipfilet in kleine stukjes en kruid deze naar smaak met peper en zout. Leg de kipfiletblokjes in een af te sluiten kom en voeg hierbij de yoghurt. Je kunt ook kiezen voor slagroom, maar dan worden je kipnuggets meteen wat vetter. Roer de yoghurt goed door de kipfilet zodat alle stukjes voorzien zijn van yoghurt. Sluit je kom vervolgens af en zet het geheel een halfuurtje in de koelkast zodat de ‘marinade’ van yoghurt goed in de kip kan trekken.Verwarm nu de oven op ongeveer 180-200 graden. Knijp in tussentijd de cornflakes fijn boven een bord of een beslagkom. Zodra de kip lang genoeg in de marinade gelegen heeft, haal je de kipstukjes een voor een door de cornflakes. Vervolgens leg je ze op een met bakpapier beklede ovenplaat. Als alle kipstukjes voorzien zijn van een laagje cornflakes, kunnen ze de oven in. Bak de kipnuggets in ongeveer een kwartiertje gaar. Het resultaat: heerlijke malse kip.Serveer je kipnuggets bij de frietjes of gewoon bij een gekookt aardappeltje en salade.

Eet smakelijk.

 

Gepost op

Mmm-maandag: recept Limburgs zuurvlees

Geen recept op maandag, maar op woensdag. Door een vreselijke verkoudheid en koorts, lukte het me niet deze blog op maandag te publiceren, maar de titel vind ik zo grappig, dat ik deze maar laat staan. Mmm-maandag, tijd voor een recept.

Ik ben een echte Limburgse van origine. En dat betekent ook dat ik gek ben op Limburgse zuurvlees. Eigenlijk hoor je dit gerecht te maken met paardenvlees, maar voor mij is dat echt een no go om te eten. Ik weet niet hoe het smaakt, het lijkt me niet lekker en dus eet ik het niet.

In deze blog een heerlijk recept voor Limburgs zuurvlees, gemaakt met rundvlees.

Belangrijk: het kost tijd. Je start de avond voorafgaand aan het bereiden zelf al met het maken van het zuur en om het vlees de perfecte garing te geven, mag je gerust 2,5 uur of langer uittrekken.

Ingrediënten voor 4 personen:

  • Rundvlees (soepvlees, stoofvlees enz. Reken op 200 gram rauw vlees per persoon)
  • 1 á 2 uien
  • 5 laurierblaadjes
  • Kruidnagel (hele)
  • Azijn
  • 1 kop water
  • 2 tot 3 eetlepels appelstroop
  • Flinke plakken ontbijtkoek
  • Eventueel een blik perziken
  • Boter om te bakken

De bereiding

  • Neem een af te sluiten bak en leg hierin het rauwe vlees.
  • Schil 1 á 2 uien in grove stukken en voeg die bij het vlees.
  • Voeg 1 kop water aan het vlees toe en vul aan met azijn (gewone witte azijn is prima) totdat de bak vol is en het vlees ondergedompeld is.
  • Leg nu wat laurierblad (ik doe dat op de gok, meestal een stuk of 5) bij het vlees samen met een thee-ei of ander gesloten zeefje met kruidnagel.
  • Zet het geheel een nacht in de koelkast

Trek de volgende dag minimaal 2,5 uur of langer uit voor de verdere bereiding.

  • Haal de kruidnagels en laurier uit de bak en giet het vlees af in een vergiet. Flink laten uitlekken.
  • Neem een grote braadpan en laat daar boter in smelten. Voeg vervolgens het vlees (met de uien) een toe. Bak het geheel aan. N.B. In het begin zul je zien dat er heel veel azijn nog uit het vlees gaat komen. Laat dat maar gewoon verdampen.
  • Zodra alle azijn uit het vlees is, zal het vlees gaan bakken. Doe dit gewoon naar eigen smaak.
  • Voeg 2 tot 3 eetlepels appelstroop toe (mocht het vlees te zuur zijn, dan kan er nog wat appelstroop bij of wat suiker).
  • Verkruimel een paar flinke plakken ontbijtkoek in het vlees. De ontbijtkoek lost op.
  • Het zuurvlees is klaar als het er smeuïg uitziet en uit elkaar lijkt te vallen.

Serveren met frietjes of gebakken aardappeltjes en groenten naar keuze. Zelf vind ik het lekker om er rodekool bij te eten.

Variatietip: stukjes perzik uit blik toevoegen als het zuurvlees klaar is.

 

 

De kunst is om het vlees zo lang mogelijk te laten sudderen zodat het uit elkaar valt. Het is een kwestie van geduld, maar het resultaat is er wel naar…….althans dat vinden wij Limburgers 😉

 

 

Gepost op

Ik heb ‘levenslang’ …… strijd tegen de (zwangerschaps)kilo’s

Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik heb overgewicht. Momenteel niet zo heel extreem meer, ondanks het feit dat ik nog maar acht weken geleden bevallen ben. Echter voordat ik zwanger raakte van onze Wietze…… Oké ik beken dat elk pondje bij mij echt door het mondje is gegaan. Ik houd van eten, ik houd heel erg veel van eten. Wat dat betreft ben ik een echte Bourgondiër. Tel daar mijn natuurlijke aanleg om dik te worden bij op en je hebt de perfecte combinatie om ernstige obesitas te creëren.

Totdat ik zwanger raakte van Wietze en zwangerschapsdiabetes kreeg. Op het moment van de diagnose was ik 27 weken zwanger en nog maar vijf kilo aangekomen. Dat is op zich niet veel, maar wel als je weet dat je al veel te zwaar bent. Voordat ik die diagnose kreeg, zag ik de bui van het cijfer en de twee nullen al hangen. Mijn grootste angst om dat gewicht te halen, was op dat moment volkomen terecht. Toch heb ik dat gewicht nooit gehaald, sterker nog: ik viel af gedurende de rest van mijn zwangerschap en dat allemaal dankzij die diabetes.

Zwangerschapsdiabetes ook zoiets. Ik kreeg het door mijn overgewicht en dat kwam wel even heel erg hard binnen. Met andere woorden, ik werd ‘ziek’ door mijn eigen levensstijl en mijn, toen nog ongeboren, zoon heeft nu ook een verhoogd risico op diabetes op latere leeftijd. Nou dat opende mijn ogen wel. De knop ging om, ik kreeg een speciaal voedingsadvies en ik volgde dat advies trouw op. Ik viel ruim zeven kilo af en was warempel hoogzwanger nog lichter dan een maand voordat ik zwanger raakte. Na de bevalling was het al helemaal een feestje om op de weegschaal te stappen. Zo ‘licht’ was ik al zeker anderhalf jaar niet meer geweest. De kilo’s die er tijdens de zwangerschap van Anna waren aangekomen, waren grotendeels blijven plakken.

 Inmiddels is Wietze negen weken oud en probeer ik mijn gezonde levensstijl vast te houden. Ik ben nu acht kilo lichter dan voor mijn zwangerschap, maar er mogen nog wel wat kilootjes af. Ik ben nu net zo zwaar als de dag dat ik de positieve test bij Anna in mijn handen had. Het is tijd om ook die kilo’s definitief vaarwel te zeggen. Ons gezin is immers compleet en er zijn geen excuses meer.

 Ik ga bewust geen specifiek dieet volgen. De belangrijkste reden voor mij om dat niet te doen, zijn mijn kinderen. Ik wil dat mijn dochters zo min mogelijk merken van mijn gevecht tegen de kilo’s. Wat ik wel wil doen, is mijn eetpatroon uit de zwangerschap aanhouden (zie mijn blog over zwangerschapsdiabetes). Ik weet dat ik dan genoeg eet, dat ik meer energie heb en dat ik ook een heel stuk gezonder eet. En stiekem ben ik ook heel benieuwd hoe mijn lijf op dit eetpatroon reageert nu ik niet meer zwanger ben.

Om mezelf te motiveren heb ik bij Action twee potjes gekocht en een pot met rijgkralen. Voor elk pondje dat eraf moet, zit er nu een kraal in een van de potjes. Ik ga mezelf elke dag wegen en voor elk pondje dat eraf is, gaat er een kraal van het ene potje in het andere potje. Het is meer een psychologisch spelletje, maar ik ken mezelf. Ik heb het doorzettingsvermogen om af te vallen, alleen heeft deze dame soms wat stimulans extra nodig.

Momenteel is het ene potje nog leeg, deze week is mijn eerste week. Over niet al te lange tijd zal ik een update schrijven over hoe ik er nu voor sta. Ik ben eigenlijk nog benieuwd naar jou. Hoe bestrijd jij de overtollige kilo’s? Wat zijn jouw valkuilen? Hoe blijf jij op gewicht? Laat het me weten!

 

Gepost op

Recept: Mexican meatballs

Kevin en ik hebben besloten om voortaan elke zaterdagavond een nieuw gerecht of recept te proberen. Renske en Anna eten iets wat zij zelf lekker vinden en eten dan op tijd. Wij daarentegen eten dan later als de dames op bed liggen. In 2011 zijn wij op huwelijksreis geweest naar Mexico en daarom leek Kevin het wel leuk om Mexicaans te eten. De liefde van de man gaat door de maag natuurlijk en dus maakte ik zaterdag iets Mexicaans.

Mexican meatballs

Ingrediënten voor 2 personen:

  • 300 gram half-om-halfgehakt
  • 2 grote (kruimige) aardappels
  • Tortillachips
  • 1 klein blikje Bonduelle Mexico melange
  • 1 ui
  • Knoflookdressing of knoflooksaus
  • 1 potje salsasaus
  • Mexicaanse wokgroente
  • IJbergsla
  • (Cayenne)peper
  • Mayonaise (niet op de foto)
  • Zout (niet op de foto)
  • Water
  • Boter om in te bakken

 

De bereiding:

Als eerste maken we de gehaktballen. Verkruimel ongeveer 30 gram tortillachips in een grote kom. Versnipper daarna de ui en doe dat in de kom erbij samen het gehakt en 2 tot 3 eetlepels salsasaus. Voeg naar smaak peper en zout toe. Voor een wat pittigere gehaktbal, kun je cayennepeper toevoegen. Ik heb dat wel gedaan. Kneed dit alles goed samen tot een grote bal gehakt. Dek je kom daarna af en zet deze nog even de koelkast.

Begin daarna aan de aardappels. Boen ze schoon en doe ze in een pan met water. De kooktijd van zo’n grote aardappel is ongeveer 25 minuten. Als de aardappels gaar zijn, snijd je ze in en vult ze met wat salsasaus.

Haal het gehakt uit de koelkast en draai er ballen van. Ik heb ervoor gekozen om kleinere ballen te draaien in plaats van grote. Op die manier garen de gehaktballen beter. Als de gehaktballen bijna gaar zijn, voeg dan een beetje water toe zodat je een jus krijgt om over de gehaktballen te serveren.

De Mexicaanse wokgroente roerbak je 5 minuten in de pan met wat cayennepeper en zout. Voeg aan het einde twee eetlepels salsasaus toe en laat het sudderen.

De salade die je erbij serveert, heeft een heerlijke dressing van knoflook en mayonaise. Je maakt deze dressing door een eetlepel mayonaise en halve eetlepel water te mengen met knoflookdressing. De knoflookdressing voeg je naar smaak toe. Eventueel kun je ook hier nog wat zout en (cayenne)peper aan toevoegen. Vervolgens meng je de ijsbergsla en de (uitgelekte) groentemelange in een schaal en giet dressing erover.

Serveer alles op een bord en garneer met wat tortillachips.

 

 

Dit recept is voor twee personen, dus voor meer personen zul je de basisingrediënten als vlees en aardappels moeten verdubbelen. Wij hadden al tijden geen Mexicaanse gerechten meer gegeten. De Mexicaanse keuken is meer dan alleen burrito’s en taco’s, maar op de een of andere manier kies ik steeds voor het makkelijke. Dit gerecht is een echte aanrader.

Koken vind ik erg leuk, dus vanaf nu probeer ik elke maandag een blog te publiceren met een nieuw recept.