Gepost op

Oh boy wat een weekend!

Ken je dat gevoel? Dat je in een weekend meer ellende mee kunt maken dan je normaliter in een jaar meemaakt? Zo’n weekend heb ik nu. En hoe verdomd voorbips (lang leve juf Ank!) dit weekend ook is, Kevin en ik kunnen er nog een beetje om lachen ook. In deze blog neem ik jullie mee in mijn ellende. Lees en huiver!

Het begon vrijdagochtend. Kevin en Renske zijn al beneden. Ik ben nog boven om mij aan te kleden. ‘Oh nee papa, de tv doet het niet.’ Ja, deze loederouders laten hun kroost in de ochtend tv kijken. Kevin probeert de tv aan te zetten: geen stroom. De aardlek was eruit geklapt. Hup, aardlek weer aan en een minuut later: pats, weer eruit. Onze vaatwasser maakt kortsluiting. Is dat balen. Meteen een monter gebeld die zaterdags zou komen.

Dan is het vrijdagavond als ik voor het eerst in lange tijd mijn Facebookaccount weer eens open. Het eerste bericht dat ik lees, is het bericht dat een goede kennis onverwachts is overleden die dag. Ik had haar al lang niet meer in het echt gezien, maar wij hielden regelmatig contact via Facebook en Messenger. Nou, ik kan jullie zeggen dat dat er wel even inhakte.

Zaterdag was wel een leuke dag gelukkig. In de ochtend ben ik gaan zwemmen met Wietze. Dat doen we elke zaterdagochtend tot onze kinderen 3 jaar zijn. Ook kwam de monteur voor de vaatwasser. Helaas kon hij het probleem niet vinden, dus ging onze vaatwasser mee naar de werkplaats. Helemaal prima, dan wassen we wel een weekend met de hand af. Zaterdagmiddag had ik een high tea. Een collega met wie ik bevriend ben, heeft in Whatsapp een groep aangemaakt waarin ze allerlei uitjes deelt met alle ‘leden. Als je mee wilt gaan, kun je je opgeven. Gisteren was zo’n uitje. Ontzettend leuk, want zo ontmoet ik ook andere moeders enzovoorts. Het was een gezellige middag. In de avond hadden Kevin en ik sinds lange tijd weer date night. Renske en Anna aten als avondeten een broodje knakworst en Kevin en ik aten samen zodra meiden op bed lagen. Deze keer wilden we weer eens fonduen. We bestellen dan een compleet pakket bij de plaatselijke slager en kunnen een avondje vooruit. Gezellig eten en een wijntje erbij. Dat wijntje was ik niet meer gewend, dus ik viel die nacht ook als een blok in slaap. En toen begon de rest van de ellende.

Het is midden in de nacht 3.30 uur, Renske naast ons bed. ‘Mama ik heb op de overloop gespuugd, want ik haalde de badkamer niet meer.’ Zucht, waarom hadden we ook geen spuugemmer op de zolder staan (note to self: voortaan een emmer op zolder zetten)? De hoeveelheid braaksel viel nog mee, Kevin ruimde het op en controleerde Renskes bed op braaksel en maakte haar kamer ‘kotsproof’. Terug naar bed. Om 5.00 uur werden we wakker van Anna die huilde. Een nachtmerrie zo leek het. Kevin is even gaan kijken en de kleine dame sliep weer verder. Om 7.00 uur kwam Renske weer. ‘Ik heb weer gespuugd, maar nu in de emmer en een paar druppels op de grond.’ Geen punt, snel opruimen en hopelijk nog een uurtje slapen voordat Anna en Wietze wakker worden. Slapen lukte me niet meer, dus hop naar beneden de ontbijttafel dekken.

Uiteindelijk was het 9.00 uur voordat Kevin, Renske en Wietze beneden waren. Alledrie heerlijk uitgerust. Kevin gaf Wietze de fles en ik bakte broodjes af. Om 9.45 uur dacht ik dat het toch wel eens slim was om Anna uit bed te halen. Die is normaliter heel vroeg op. Ik stap haar kamer binnen en jawel hoor: spuug. Het hele bed onder: knuffels, beddengoed en haar lange blonde lokken. Heel fijn dit………not! Hup, Anna onder de douche, de wasmachine aan en 45 minuten later zaten we dan toch aan het ontbijt. Twee meiden die een cracker lustten. Het ontbijt was nog niet goed en wel ten einde en daar hadden we het weer………burp! Anna moest weer overgeven. Over zichzelf en de tafel heen. Weer een wasje om te draaien.

Zo ging het de hele ochtend. Renske hield alles binnen, Anna niet helaas. Tot overmaat van ramp heeft onze Wietze last van opkomende tanden, dus ‘besloot’ een beruchte tandenluier te produceren. Nog meer was. En zo zijn wij ons weekend wel doorgekomen:

  • Vaatwasser stuk, bergen afwas met de hand doen
  • Spuug opruimen
  • Wassen, drogen, strijken (en dat een aantal keer achter elkaar)

Voor het avondeten maakte ik tomatensoep. Ook dat ging niet zonder slag of stoot. Het blik met tomatenblokjes ‘plofte’ open en mijn goede blouse zat onder tomaat. Wat was ik daar blij mee…

Oh boy wat een weekend! Dit weekend hebben we het maximale uit het ouderschap kunnen halen geloof ik.

Gepost op

Als je kleuter ’s nachts zindelijk wil worden

Onze Renske wordt in november vijf jaar en ze is momenteel nog niet zindelijk in de nachten. Het zindelijk worden overdag duurde ook wat langer, maar inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en er zat nog geen vooruitgang in.

Moet Renske zindelijk zijn op korte termijn? Nee, voor ons is dat geen must. Al zou het wel ontzettend handig zijn natuurlijk. Kevin en ik merken de laatste maanden wel dat Renske heel laks was in het naar de wc gaan ‘s  ochtends als ze wakker werd. Daarnaast weten we dat Renske vanaf komende schooljaar ook op schoolkamp gaat.

Regelmatig kwam ze  het afgelopen jaar ’s ochtends uit haar kamer met de boodschap ‘Mijn bed is nat.’ Lang hebben we ons afgevraagd hoe dat kon. Die broekjes waren nooit verzadigd als ze die uitdeed. En ineens kwam de aap uit de mouw. Renske plaste ’s ochtends haar blaas leeg in het luierbroekje. Dat is iets heel anders dan een plasje dat ’s nachts per ongeluk wegloopt, immers dat gaat met wat minder kracht. Tijd om haar te leren om de knop om te zetten. Gewapend met een goed verhaal over zindelijkheid en beste vriendinnetjes die geen luiers meer droegen,  probeerden we haar te overtuigen. De wil was er wel om droog te blijven, maar de knop ging niet om. Tot afgelopen week.

Ik had via de bekende Chinese webshop drie kekke oefenbroekjes besteld en die waren binnen. Onze Renske vond ze geweldig en kon bijna niet meer wachten totdat ze gewassen waren. Vorige week woensdagnacht zijn we begonnen met de broekjes. De eerste twee nachten gingen niet zo goed, maar een kletsnat bed had Renske ook niet. Op vrijdag hebben we met haar een beloningssysteem bedacht. Daarover zo meteen meer.

Tot nog toe lijkt het redelijk te gaan in de ochtenden. Renske zeurt niet om de ‘echte’ luierbroekjes en ze kiest zelf welk oefenbroekje ze aandoet. Ook doet ze niet moeilijk om mee te gaan naar de wc als wij haar rond 0.00 uur wakker maken. Ze is wakker en vindt zichzelf een grote meid dat ze toch meegaat naar de wc. Daarna gaat ze terug naar bed en slaapt ze verder. Krijgt ze een ongelukje, dan regelt ze dat zelf. Haar onderbroek, oefenbroek, pyjama en handdoek doet ze zelf in de wasmachine. Wij hebben onze wasmachine op zolder staan, dus dat scheelt. ’s Ochtends zet ik de machine aan en dan is aan het einde van de dag alles droog. Ik vind het knap hoe zelfstandig ons meisje is geworden.

Om haar te belonen, kwamen we tot het volgende systeem. Bij een droge nacht krijgt Renske een sticker. Tien stickers betekent een uitstapje naar de binnenspeeltuin van onze woonplaats. Die beloning heeft ze zelf bedacht. Wij hebben eraan toegevoegd dat ze een vriendinnetje mag meenemen. Renske kijkt er al naar uit. Ook voor het zelfstandig regelen van een natte broek hebben we een beloningssysteem. Renske is gek op chocolade, met name Mars. Voor elke keer dat ze ongelukjes zelf opruimt, krijgt ze een stempel en vijf stempels zijn voor haar een marsreepje.

Ik ben benieuwd hoe deze training verder gaat. Hebben jullie nog tips? Hoe is jullie kindje ’s nachts zindelijk geworden?