Gepost op

Over de kleine dingen die me blij kunnen maken (deel 1)

Je herkent het vast wel: kleine dingen die je blij kunnen maken. Een knuffel of kus van je geliefde, een tekening van je dochters, een handgeschreven kaartje of brief, gewoon die ene persoon die vraagt hoe het gaat. Gewoon kleine zaken die het leven leuk maken en die weinig geld kosten. In deze korte blog neem ik jullie mee in een van de kleinere dingen waar ik blij van word, namelijk het uitzicht in de wijk waar ik woon.

Kevin en ik wonen in een dorpje in Brabant. Mijn moeder zou het nog steeds een stad noemen, omdat het dorp waar zij en mijn vad.er wonen veel en veel kleiner is. Zo hebben wij ons eigen centrum met wat winkels en restaurants, terwijl zij daarvoor naar een dorp verderop moeten of naar het centrum van hun gemeente, een kleine drie kilometer verderop. Enfin, ons dorp dus.

Op slechts enkele minuten lopen van huis hebben we twee prachtige parken. In het ene park kunnen kinderen ook spelen, kan men hardlopen, de hond uitlaten of gewoon genieten van het uitzicht. En het andere park is meer een groot grasveld waar je heerlijk kunt picknicken. Ook is er een parkboerderij waar herten, kippen, wat schaapjes en struisvogels lopen. De kapjes van het brood brengen we hier regelmatig naar toe.

Op sommige momenten schijnt de zon zo dat je een ontzettend mooie foto kan maken. En die foto’s wil ik jullie niet onthouden.

Deze foto is in april genomen. Het contrast in deze foto vind ik echt super.

 

 

Gewoon een fotootje gemaakt op zondagmorgen tijdens het uitlaten van onze hond. In dit park raak ik gewoon niet uitgekeken. In het voorjaar zwemmen hier eenden met hun kroost. De kinderen vinden het heerlijk om de eendjes te voeren en voordat je het weet, lopen er een stuk of vijftien eenden om je heen om dat ene stukje brood te krijgen.

 

 

Deze foto maakte ik op een ochtend in mei. Ik was het afgelopen schooljaar op woensdag en donderdag vrij en ik nam onze Anna regelmatig mee voor een wandelingetje in het park. Zelfs de ochtendzon kan mooi zijn.

 

Wat dacht je van deze zonsondergang? Wat een uitzicht en zeker met de zon die op deze manier op het water schijnt. Ik vind dat echt geweldig om te zien. Ook de zonsondergang op het strand vind ik fascinerend.

Nu ik deze foto’s weer terugkijk, besef ik me hoe mooi de omgeving eigenlijk is waarin ik woon. Oké, ik aard echt overal wel en mij kun je ook gerust laten emigreren naar een wereldstad als New York. Maar toch, een prachtige zonsondergang, een regenlucht die op komt zetten terwijl de zon nog schijnt….. Het blijven voor mij toch kleine geluksmomentjes.

Hebben jullie ook van zulke momentjes? Laat het me weten!

Gepost op

Het ‘leed’ dat zwangerschapsdiabetes heet…

Zoals de titel al laat doorschemeren, ik heb zwangerschapsdiabetes. In het begin schrok ik van het nieuws, maar aan de andere kant had ik dat al verwacht.

Het was 24 mei dit jaar toen ik de diagnose kreeg. Nou vind ik diagnose eigenlijk niet het juiste woord voor mijn situatie. Medisch gezien klopt de term wel.

Hoe kom ik aan zwangerschapsdiabetes?

Kort door de bocht is het antwoord: ik was gewoon te zwaar en daardoor had ik een verhoogde kans op diabetes. De kilo’s die eraan kwamen tijdens de zwangerschap van Anna ben ik niet meer kwijtgeraakt waardoor ik eigenlijk te zwaar was toen ik zwanger raakte. Gezien mijn BMI moest ik een Orale Glucose Tolerantie Test, kort gezegd OGTT, ondergaan bij een zwangerschapstermijn van 27 weken. Zo’n test houdt in dat je nuchter naar het ziekenhuis moet komen om je glucose te laten prikken en daarna een glucosedrankje te drinken krijgt. Daarna mag je twee uur lang niks doen en na die twee uur prikt men  opnieuw je glucose. De uitslag volgt een dag later. Is de uitslag na twee uur onder de 7,8 mmol, dan heb je geen zwangerschapsdiabetes en zit je erboven, dan krijg je het etiketje.

En dan komt de uitslag: verhoogde bloedsuikers. Ik zat op 8,3 mml. Weliswaar geen extreme verhoging, maar hoger dan de richtlijnen voorschrijven.  Dat was even een klap in mijn gezicht, maar aan de andere kant ook goed dat dit ontdekt is. Omdat mijn waardes niet extreem waren, kreeg ik een verwijzing voor de diabetesverpleegkundige. Zij zou me helpen met een passend dieet om mijn bloedsuikers op peil te houden. Verder moest ik twee keer een dagcurve gaan laten prikken in het ziekenhuis en daarnaast kreeg ik ook twee keer een groeiecho en een consult bij de gynaecoloog. Bij goede uitslagen hoefde ik geen insuline te spuiten en dat geluk heb ik wel weer gehad.

Hoe ziet mijn dieet eruit?

Eigenlijk heb ik het advies gekregen om gewoon normaal te doen en de schijf van vijf aan te houden. Verder moet ik opletten op de hoeveelheid koolhydraten en suikers die ik binnenkrijg. Ik eet om om de twee uur wel iets en dan kom ik uit op onderstaand schema.

Ontbijt:     2 volkoren boterhammen met vleeswaren of pindakaas (wel van Calvé). Het fijne aan de pindakaas van Calvé is dat er geen toevoegde suikers in zitten. Bij heel veel andere merken is dat namelijk wel het geval. Soms ontbijt ik met Optimel kwark met vers fruit of magere yoghurt met een eetlepel muesli en wat zoetstof.

Tussendoor:   fruit, vaak een sinaasappel en een glas zuivel. Meestal is dat Optimel.

Lunch:   2 tot 3 volkoren boterhammen met vleeswaren of pindakaas en nootjes en wat rauwkost zoals worteltjes en tomaatjes.

Tussendoor:   nootjes of een stukje kaas

Avondeten:   heel saai, maar gewoon een kleinere portie aardappels, een berg groente zonder saus en een stukje vlees. Sinds ik weet dat ik zwangerschapsdiabetes heb, ben ik heel voorzichtig geworden met het eten van pasta’s en rijst.

Tussendoor: een bakje Optimel vla en twee uur later nog iets hartigs. Dat laatste is afhankelijk van het tijdstip waarop we naar bed gaan.

Nu ik gewend ben aan mijn ‘dieet’ en vind ik dat ik prima kan leven met deze ‘beperking’. Misschien moet ik de lijn gaan doortrekken en na mijn zwangerschap koolhydraatarm en suikervrij blijven eten. Ik heb meer  energie gekregen sinds ik erop let en ik kom ook niet eens veel aan. Misschien werkt het ook wel om de overtollige kilo’s van Anna’ss zwangerschap kwijt te raken.

Gepost op

Een eerste blog…

Een eerste blog, hoe schrijf je die nou? Zelfs voor iemand die schrijven als hobby heeft, is dat toch een dingetje.

Op de pagina ‘over mij’ kun je eigenlijk al lezen wie ik ben en waar ik voor sta. Mijn blog zal jullie een kijkje geven in mijn leven. Mijn favoriete recepten komen aan bod, als ik een leuk nieuwtje heb, meld ik het. Kortom, ik probeer zo gevarieerd mogelijk te schrijven.

Nu ik deze blog schrijf, ben ik op de dag af 38 weken zwanger. Ik zit lekker op de bank terwijl mijn kleuter en peuter hun dutje doen in bedje. Eigenlijk zou ik nu mijn rust kunnen nemen door ook een uurtje te rusten. Ook zou ik kunnen toegeven aan mijn nesteldrang en de keukenkastjes een andere indeling kunnen geven, maar eigenlijk heb ik nu teveel energie en teveel ideetjes om over te schrijven. Dan geef ik daar nu graag aan toe.

Wat staat er vandaag nog op mijn planning? Als mijn meiden zo meteen wakker zijn, gaan ze nog even lekker spelen met hun watertafel. Het is heerlijk weer, dus daar profiteren we nog even van. Ik durf niet te ver meer van huis met die twee meiden van mij. Toen ik hoogzwanger was van Anna, deed ik dat nog wel. De dag voor haar geboorte ging ik nog met Renske naar het park vlak bij het huis waar we toen woonden. Renske liep graag weg zodat ik er achteraan kon hollen. Ik denk dat dat het laatste zetje naar de bevalling is geweest, want nog geen 24 uur later hadden we er een dochter bij. Misschien dat ik daarom liever in en om het huis blijf nu. Ik ben nog niet klaar met zwanger zijn, maar ik ben wel klaar voor de bevalling zelf. Maar goed, verder heb ik vandaag geen echte plannen meer. Vanavond mag ik nog even een momentje voor mezelf pakken bij de kapper. Heerlijk een paar uurtjes van huis en mijn haar weer laten voorzien van mijn natuurlijke bruine kleur. Want laat ik het eerlijk zeggen: ‘ik vind mezelf nog te jong voor al die grijze haren die ik er de afgelopen jaren heb bij gekregen.’

Hoe ziet jullie dag er zoal uit?

<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19029319/?claim=wpgyw2aajvv”>Follow my blog with Bloglovin</a>